Tuesday, October 16, 2012

തുമ്പിയും ഞാനും....

പാറിപറക്കുന്ന തുമ്പികള്‍ ആദ്യം ഒരു കൌതുകം ആയിരുന്നു...
പിന്നെ ബാല്യത്തിന്റെ കുസൃതിയില്‍ വാലില്‍ നൂല്‍ കെട്ടി..
ചെറു കല്ലിന്‍ ഭാരം ചുമപ്പിച്ചപ്പോള്‍ 
എന്റെ ചെയ്തികള്‍ തെറ്റായിരുന്നു..
എന്ന് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല...
അതിലേറെ അത് തെറ്റായിരുന്നു..
എന്ന് ആരും പറഞ്ഞു തന്നില്ല.. എന്നതാണ് ശരി..
ഇന്ന് ഓരോ കുരുന്നുകളെയും കാണുമ്പോള്‍ നൊമ്പരപ്പെടാറുണ്ട് ..
അത് ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെട്ടുപ്പോയ എന്റെ ബാല്യത്തെ ഓര്‍ത്തല്ല..
മറിച്ച്, ഈ കുരുന്നുകളും കല്ല്‌ എടുക്കുന്ന തുമ്പികളും..
തമ്മില്‍ എന്ത് വ്യത്യാസമാണ് ഉള്ളത് എന്നോര്‍ത്താണ്...

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌ 

കവിത :: ആരാണ് തെറ്റുക്കാര്‍ ...


ചെറു വിരലാലെ അവനന്നൊരു..
തുമ്പിയെ പിടിച്ചു...
വാലില്‍ നൂല്‍ കെട്ടി അതിനെ പറത്തി ...
ചെറു കല്ലിന്‍ ഭാരം ചുമപ്പിച്ചു ...
അപ്പോഴും അതു കണ്ടു അവന്റെ 
അമ്മ മന്ദഹാസം തൂകി..
ഒരു നാള്‍ അവനിലെ ബാല്യം വളര്‍ന്നപ്പോള്‍..
അവന്‍ അമ്മയെ കൂട്ടിലടച്ചു 
വേലകള്‍ ചെയ്യിച്ചു..
ഇടറുന്ന മനവുമായി..
ആ അമ്മ തെങ്ങുമ്പോള്‍...
ആരാണ്  തെറ്റുക്കാര്‍ ..?
അമ്മയോ..? അതോ മകനോ..?

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌ 

Wednesday, August 29, 2012

വേഷങ്ങള്‍......

"നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തിനിടയില്‍ നമ്മള്‍ പലരേയും കണ്ടുമുട്ടുന്നു...
അതില്‍ പലര്‍ക്കും നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ ചില വേഷങ്ങളുണ്ട്...,
അവരുടേതായ ചില വേഷങ്ങള്‍......എങ്കിലും ഞാന്‍ ഈ ജീവിതത്തെ 
നാടകം എന്ന് വിളിക്കുവാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല... കാരണം, ആരോ എഴുതിയ 
തിരക്കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ അല്ല നമ്മള്‍...ജീവിതം ജീവിക്കുവാനാണ്...
അഭിനയിക്കുവാനല്ല.."

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌ 

Monday, August 27, 2012

കവിത :: പ്രവാസം (എന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍.)


ബാല്യം ::
പ്രവാസിയായ എന്റെ ഉപ്പയുടെ വിയര്‍പ്പിനെക്കാള്‍ 
ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതും കാത്തിരുന്നതും...
നിറമുള്ള പെന്സിലുകള്‍ക്കും 
മധുരമുള്ള മിടായികള്‍ക്കും..
ഗള്‍ഫിന്റെ മണമുള്ള പുത്തന്‍ വസ്ത്രങ്ങല്‍ക്കുമായിരുന്നു..

കൗമാരം::
പ്രവാസം ഉപേക്ഷിച്ച പ്രവാസിയെ
ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ബന്ധുജനങ്ങളും...
സ്നേഹിച്ചവരൊക്കെ ശത്രുകള്‍..
ആയതും എന്റെ കൗമാര ഓര്‍മ്മകള്‍..

യുവത്വം::
പ്രണയം തോന്നിയ പെണ്‍ സുഹൃത്തിനെ
സ്വന്തമാക്കുവാന്‍ മരുക്കര തേടിയപ്പോള്‍...
ഞാനും പ്രവാസി..
പ്രവാസിയുടെ പ്രയാസം എന്തെന്നറിഞ്ഞതും..
സ്നേഹിച്ച പെണ്‍ സുഹൃത്തിനെ നഷ്ടമായതും..
എന്റെ യുവത്വം....

വാര്‍ധക്യം ::
അറിയില്ല അങ്ങനെയൊരു അദ്ധ്യായം
ഈ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ...
എങ്കിലും കൊതിക്കുന്നു പ്രവാസിയായി മരിക്കുവാന്‍
ഈ മണ്ണില്‍ എന്നേക്കുമായി ഉറങ്ങുവാന്‍...

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌

കവിത :: സന്ദേശം...


അവള്‍ ഇന്നെനിക്കു ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു...
എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും സാക്ഷാത്കരിക്കട്ടെയെന്നു...
അവള്‍ അറിയുന്നുണ്ടാവുമോ...?
ഇന്ന് ഞാന്‍ എന്നെ കുറിച്ചോ .., മറ്റുള്ളവരെ കുറിച്ചോ...
സ്വപ്നങ്ങളൊന്നും തന്നെ ഞാന്‍ സുക്ഷിക്കുന്നില്ല എന്ന്...

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌

എന്‍റെ കൂട്ടുക്കാരി,

എന്‍റെ കൂട്ടുക്കാരി, ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടെന്നും...
അതിനു നമ്മുടെ ഭാഷയോ,, ദേശമോ.. യാതൊരുവിധ 
അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല.. എന്ന് എനിക്കറിയാം...
അതിലുപരി നിന്റെ ഭാഷയും ദേശവും എന്‍റെ പൂര്‍വികരുടെ 
ഭാഷയും ദേശവും ആണെന്നും.. 
അതിനാല്‍ തന്നെ ആ ഭാഷയേയും ദേശത്തേയും ഞാന്‍ നിന്നെ പോലെ 
ഒത്തിരി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും എനിക്കറിയാം..
പക്ഷേ നിന്നോട് എന്‍റെ പ്രണയം തുറന്നു പറയുന്നതില്‍ നിന്നും 
എന
്നെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നത് നീയും നിന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ബന്ധവും
എന്നേക്കുമായി എനിക്ക് അന്യമാവുമെന്ന എന്‍റെ ഭയമാവാം...
എങ്കിലും നിന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ബന്ധത്തേയും നിന്റെ ഓര്‍മ്മകളേയും..
ഞാന്‍ താലോലിക്കും... എന്‍റെ മനസ്സില്‍ എന്നും എന്നേക്കുമായി....

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌

Saturday, June 30, 2012

കഥ :: അന്വേഷണം


ഓരോ പ്രണയവും ഓരോ അന്വേഷണമാണ്.. മനസ്സില്‍ മോഹിക്കുന്ന പ്രണയിനിയെ, അല്ലെങ്കില്‍ എന്നെങ്കിലും നഷ്ടമായ പ്രണയിനിയെ
കണ്ടെത്തുവാനുള്ള  അന്വേഷണം .. ഈ കഥയും അങ്ങനെയുള്ള ഒരു അന്വേഷണമാണ്...

ഡിസംബറിലെ തണുത്ത രാത്രിയില്‍ മദ്രസയിലെ ഉസ്താദിന് ഭക്ഷണം വാങ്ങിക്കുവാന്‍ ചെന്നപ്പോഴാണ്  അവളെ ആദ്യമായി കണ്ടത്...
ഇതുവരെ ആരോടും തോന്നാതിരുന്ന ഒരു ഇഷ്ടം ആദ്യമായി അവളോട്‌ തോന്നി.... പിന്നെ പ്രണയം തുറന്നു പറയാതിരുന്ന നീണ്ട ഏഴു വര്‍ഷങ്ങള്‍ 
അവളുടെ പാതയിലെ നിത്യ സന്ദര്‍ശകനായി.. അവളോട്‌ പറയുവാന്‍ കൊതിച്ചതൊക്കെ കവിതകളായി കുറിച്ചുവെച്ചു.. ഏഴു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം 
പ്രണയം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവളുടെ മറുപടിക്ക് പകരം അവളുടെ ഉപ്പ പറഞ്ഞു: " മോനെ ഈ പണി നിര്‍ത്തി കൊള്ളുവാന്‍...". അന്ന് മുതല്‍ അവള്‍ മുഖം തിരിച്ചു നടന്നു..അതോടെ ആ പ്രണയം കബറടക്കി...  

എങ്കിലും ഓരോ ആള്‍ കൂട്ടത്തിലും അന്വേഷിച്ചത് അവളെയായിരുന്നു.. അവളെ പോലെയുള്ളവളെ.. അവളുടെ കണ്ണുകളെ.. അവളുടെ പുഞ്ചിരിയെ... അങ്ങനെ...അങ്ങനെ...

അതിനു ശേഷം ജോലിക്കിടെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ പരിചയപ്പെട്ടു... അതു നല്ല സുഹൃത്ത് ബന്ധത്തിലേക്ക് വളര്‍ന്നു.. ആ സുഹൃത്ത് ബന്ധം ഒഴിച്ചു കൂടുവാനാവത്തതാണ് എന്ന് തോന്നിയപ്പോള്‍ അവളോട്‌ വിവാഹ  അഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തി.. അവള്‍ സമ്മതിക്കുകയോ എതിര്‍ക്കുകയോ ചെയ്തില്ല..
അവളുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു, നിന്റെ മാതപിതാകള്‍ സമ്മതിച്ചാല്‍ നടത്താമെന്ന്.. എന്തോ കൊണ്ടോ എന്‍റെ മാതപിതാകള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല...അതിലുപരി എനിക്ക് അവരോടു എന്‍റെ പ്രണയം ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാന്‍ പറ്റിയില്ല എന്നതാണ് ശരി....

ഇനി ഒരിക്കലും ആരെയും പ്രണയിക്കില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചുവെങ്കിലും..എന്നോട് ഒരുവള്‍ക്ക്‌ പ്രണയം തോന്നി.. അവളെ വിവാഹ അഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തുവാന്‍ താത്പര്യമുണ്ടോ എന്നവള്‍ ചോദിച്ചു.., ഒരിക്കലും അങ്ങനെയൊരു ഇഷ്ടം അവളോട്‌ തോന്നാതിരുന്നതിനാല്‍, അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹമില്ലെന്നും നല്ല സുഹൃത്തുകള്‍ മാത്രമായിരിക്കുമെന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ടും എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ബന്ധം അവളെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നു എന്നവള്‍ പറഞ്ഞതിനാല്‍..ആ സുഹൃത്ത്‌ ബന്ധം എന്നേക്കുമായി ഞങ്ങള്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു...

ഇതിനിടയിലും എന്റെ പ്രണയിനിയെ തേടിയുള്ള അന്വേഷണം തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ആരെയും കണ്ടെത്തുവാനായില്ല..അവസാനം മാതാപിതാകളുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി, ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു ഒരിക്കലും കാണാത്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്തു... ജീവിതസഖിയെ കുറിച്ച് ഒരുപാട് മോഹമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിലുപരി അവളിലെ നന്മയെ പ്രണയിക്കുവാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.. ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചിരുന്ന എന്റെ പ്രണയിനിയെ തന്നെയാണ് ഞാന്‍ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എന്ന സത്യം അങ്ങനെ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു...

അതെ ഓരോ പ്രണയവും ഓരോ അന്വേഷണമാണ്, അതു പൂര്‍ണതയില്‍ എത്തുന്നത്‌ നമ്മള്‍ നമ്മുടെ ജീവിതസഖിയെ എന്നേക്കുമായി കണ്ടെത്തുന്നതിലൂടെയാണ്..., തിരിച്ചറിയുന്നതിലൂടെയാണ്  ...

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌ 

Tuesday, June 26, 2012

ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണാറില്ല...!


എന്നെ കുറിച്ചുള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ
സ്വപ്നങ്ങളൊന്നും തന്നെ 
ഞാന്‍ സാക്ഷാത്കരിച്ചിട്ടില്ല..,
അതിനാല്‍ മറ്റുള്ളവരെ കുറിച്ച്
ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണാറില്ല...!

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌ 

Wednesday, June 20, 2012

സുഹൃത്തേ..,തനിച്ചല്ല നീ..

മണലാരണ്യത്തിലെ മരുപ്പച്ച തേടിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ യാത്രക്ക് 
നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. കൂട്ടമായും ഒറ്റക്കും അവന്‍ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു.
ചിലര്‍ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചേര്‍ന്നു, മറ്റു ചിലരാകട്ടെ കൂട്ടം തെറ്റി മണലാരണ്യത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടു.
തന്റെ നിലവിളിക്ക്‌ ആരെങ്കിലും കാതോര്‍ക്കുമെന്നു കരുതി അവന്‍ അട്ടഹസിച്ചു..,
പലപ്പോഴും അവന്‍റെ അട്ടഹാസങ്ങള്‍ നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തു നിശബ്ദമായ മരണത്തിനു വഴിമാറുകയായിരുന്നു..

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ ഏറെ പിന്നിട്ടു. മണലാരണ്യത്തിന്റെ രൂപവും ഭാവവും ഒക്കെ മാറി.
മണല്‍ കൂനകള്‍ക്ക് പകരം കോണ്‍ക്രീറ്റ് സൗധങ്ങളും ജലാശയങ്ങളും പുല്‍മേടുകളും വന്നു.
പക്ഷെ ജീവന്റെ ഉറവ തേടിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ യാത്രകള്‍ക്ക് മാത്രം വലിയ മാറ്റമൊന്നും വന്നില്ല..
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് മണലാരണ്യത്തിന്റെ വിജനതയാണ് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തിയതെങ്കില്‍,
ഇന്ന് പരസ്പരം കാതോര്‍ക്കാതെ എങ്ങോട്ടോ ഓടുന്ന ഈ ആള്കൂട്ടമാണ് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത്‌..
ഈ ആള്‍കൂട്ടത്തില്‍ എല്ലാവരെയും എന്ന പോലെ അവനും തനിച്ചാണ്...അവനു കൂട്ടായി അവന്‍റെ
സ്വപ്നങ്ങളും സ്വപ്നഭംഗങ്ങളും മാത്രം.. പലപ്പോഴും അവന്‍റെ സ്വപ്നഭംഗങ്ങള്‍ അവന്‍റെ മനസ്സില്‍
വിഷാദത്തിന്റെയും ഏകാന്തതയുടെയും തിരയിളകങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോള്‍, അവന്‍റെ മുന്‍ഗാമികളെ
പോലെ അവനും നിലവിളിക്കുന്നുണ്ട്‌. ആരെങ്കിലും തന്നെ സഹായിക്കും എന്നോര്‍ത്തല്ല പലപ്പോഴും ആ നിലവിളികള്‍.
മറിച്ച്‌, തന്റെ വാക്കുകള്‍ക്കു ആരെങ്കിലും കാതോര്‍ക്കുമെനും, തന്റെ മനസ്സിന്റെ ഭാരം ഇത്തിരിയെങ്കിലും പങ്കുവെക്കുവാന്‍..
ആരെങ്കിലും വരുമെന്നും ഓര്‍ത്താണ് ആ നിലവിളികള്‍. പക്ഷെ ആ നിലവിളികള്‍ പലപ്പോഴും നാം കേള്‍ക്കാറില്ല..
ഒടുവില്‍, തന്റെ നിലവിളികള്‍ക്കു കാതോര്‍ക്കാത്ത ഈ ആള്‍കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും ഓടി മറയുവാന്‍ അവന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..
അതിനായി അവന്‍ മരണത്തെ സ്വയം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു..

അവന്‍റെ മരണം നമ്മോടു പലതും ചോദിക്കുന്നില്ലേ..? ഉത്തരമില്ലാത്ത ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങള്‍..അതില്‍ നിന്നും ഒളിചോടുവാന്‍
നമ്മുക്കാവുമോ..? നമ്മള്‍ കാതോര്‍ക്കാതിരുന്ന അവന്‍റെ നിലവിളികള്‍ ഇപ്പോഴും ഈ അന്തരിക്ഷത്തില്‍ മുഴുങ്ങി നില്‍പ്പുണ്ട്..
ഒന്ന് കാതുക്കൂര്‍പ്പിച്ചാല്‍ ആ നിലവിളികള്‍ നമ്മുക്ക് കേള്‍ക്കാം.. അതിനാല്‍ നമ്മുക്ക് അവനോടു പറയാം...
ഈ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ സുഹൃത്തേ... തനിച്ചല്ല നീ..നിന്റെ വാക്കുകള്‍ക്കു കാതോര്‍ക്കുവാന്‍, നിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ പങ്കുവെക്കുവാന്‍..
നിന്റെ സുഹൃത്തായി ഞങ്ങളുണ്ട് നിന്റെ കൂടെ... എന്നും... എന്നെന്നും...

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌..

Wednesday, May 30, 2012

കവിത :: ആത്മഹത്യ..

എന്നെ കാണുവാന്‍ കൊതികാത്ത..
നിന്നുടെ കണ്കള്‍ക്കു പകരം..
ഞാന്‍ എന്നുടെ കണ്ണുകള്‍ ചുഴ്ന്നെടുക്കട്ടെയ്യോ ..?
എന്‍ മൊഴികള്‍ക്കു കാതോര്‍ക്കാത്ത..
നിന്നുടെ കാതുകള്‍ക്ക് പകരം..
ഞാന്‍ എന്നുടെ കാതുകള്‍ അരിഞ്ഞു വീഴ്ത്തട്ടെയ്യോ ..?
എന്നോടൊന്നും മിണ്ടാത്ത നിന്‍ നാവിനു പകരം..
ഞാന്‍ എന്നുടെ നാവു പിഴുതെറിയട്ടെയ്യോ ..?
എന്നെ പുണരാന്‍ വെന്ബാത്ത നിന്‍ കരങ്ങള്‍ക്ക് പകരം.
ഞാന്‍ എന്നുടെ കരങ്ങള്‍ അറുത്തു മാറ്റട്ടെയ്യോ..?
എന്നില്ലേക്ക് ചുവടുവെക്കുവാന്‍ മോഹിക്കാത്ത ..
നിന്‍ പാദങ്ങള്‍ക്ക് പകരം..
ഞാന്‍ എന്നുടെ പാദങ്ങള്‍ മുറിച്ചു മാറ്റട്ടെയ്യോ..?
എന്നെ പ്രണയിക്കാത്ത നിനക്കു പകരം..
ഞാന്‍ എന്നെ തന്നെ വധിക്കട്ടെയ്യോ...?




- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌

Friday, May 25, 2012

കവിത : മൗനം..

എന്‍റെ വാക്കുകളേക്കാള്‍ 
ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുവാന്‍ കൊതിച്ചത്...
നിന്റെ വാക്കുകളെയായിരുന്നു..
പക്ഷെ, നിന്‍റെ ഈ മൗനം..
അതു എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു...

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌..

Thursday, May 17, 2012

കവിത :: കാത്തിരിപ്പ്...

കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍ 
വിടവാക്കു ചൊല്ലാതെപ്പോയവളെ..
ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു നടന്ന പാതയിലെ..
ഒരുമിച്ചിരുന്നു സങ്കടങ്ങള്‍ ചൊന്ന..
ചിതലെടുത്ത ബെഞ്ചിന്റെ ഓരത്ത്...
ചിതലെടുക്കാത്ത മോഹവുമായി..
കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍..
എന്നോട് വിടവാക്കു ചൊല്ലാതെപ്പോയവളെ..

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌ 

Friday, May 11, 2012

എന്‍റെ സന്ധ്യക്ക്‌......

ജീവിതത്തിന്റെ വൈകിയ വേളയിലാണ് സന്ധ്യേ...
ഞാന്‍ നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടിയത്‌...
നീ എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ വന്നത് മുതല്‍..
എന്‍റെ ജീവിതം നിറമുള്ളത് ആയിരുന്നു ...
പക്ഷെ ഇത്രയും വേഗം നീ ഇരുട്ടിനു വഴി മാറുമെന്നു
ഞാന്‍ കരുതിയില്ല...
കാരണം, നീ എന്നോടൊപ്പമുള്ള ഓരോ നിമിഷവും
അത്രയ്ക്ക് മനോഹരമായിരുന്നു...
നഷ്ടപ്പെട്ടാതിരുന്നുവെങ്കില്‍..
എന്ന് ഞാന്‍ ഏറെ കൊതിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അവ..

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌

കഥ: മരുഭുമി ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍....

ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് ഒരു ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ പങ്കുവെക്കുകയാണ്...



ഒരു കൊച്ചു ഭൂപ്രദേശം ആയിരുന്നു ഞാന്‍...പലരും സ്വപ്നം കണ്ട കൊച്ചു ഭൂപ്രദേശം, 
വളരുന്ന പുല്‍ക്കൊടികള്‍, എവിടെയും പച്ചപ്പുകള്‍ മാത്രം..
എല്ലാ ഭൂപ്രദേശവും കൊതികുന്നത് പോലെ ഞാനും കൊതിച്ചു മഴയെ...
മാനത്ത് മേഘങ്ങള്‍ ഇരുണ്ടു കൂടി... ഞാന്‍ സന്തോഷത്തില്‍ മതിമറന്നു..
മേഘങ്ങള്‍ എനീലെക്കു പെയ്തിറങ്ങി, അതില്‍ ഞാന്‍ വെന്തെരിഞ്ഞു...
അതു കൊപഗ്നിയായിരുന്നു...
ഇന്ന് എന്നില്‍ കരിഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങളും, പൂവുകളും മാത്രം..
വണ്ടുകള്‍ വിരുന്നു വരാറില്ല, കുയിലുകള്‍ പാടാറില്ല..മയിലുകള്‍ ആടാറില്ല..
തീര്‍ത്തും ഒരു ശവപ്പറമ്പ്, സ്വപ്നങ്ങളുടെ ശവപ്പറമ്പ്.
എനിക്ക് പുതു ജീവന്‍ നല്‍ക്കുവാന്‍ ഞാന്‍ പലവഴിയും അന്വേഷിച്ചു..
അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ എന്നിലുള്ള ജലസ്രോതസുകള്‍ അറിഞ്ഞത്..
ആ ജലസ്രോതസുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് ഞാന്‍ കൃഷി ചെയ്തു...
ആ പഴയ എന്നിലേക്ക്‌ മടങ്ങി, ഞാന്‍ ഫലങ്ങള്‍ കൊയ്യുകയാണ്..
ഇന്ന് ഞാന്‍ പലരുടെയും സ്വപ്നഭൂമി, മോഹങ്ങള്‍ വളമിട്ടു..
വിലകൊയ്യുന്ന ഒരു കൊച്ചു സ്വപ്നഭൂമി...

അടികുറിപ്പ് : ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വരണ്ട പ്രദേശമായ സഹാറ മരുഭൂമിയില്‍ 
ജലത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടെന്നു ശാസ്ത്രം..

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌

Wednesday, March 14, 2012

നിന്റെ അനുവാദത്തോടെയല്ല..

ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതും..
എന്‍റെ മനസ്സില്‍ നിന്നെ പ്രതിഷ്ടിച്ചതും
നിന്റെ അനുവാദത്തോടെയല്ല
നീ എന്നെ വെരുത്തതും എന്നെ അകന്നതും...
എന്‍റെ അനുവാദത്തോടെയുമല്ല
നാം ഒരിക്കലും പരസ്പരം
അനുവാദം ചോദിച്ചിട്ടില്ല.... ഒന്നിനും..
ഇന്ന് ഞാന്‍ നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍..
ഇവിടെ കുറിച്ചിടുകയാണ്...
നിന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ..
പക്ഷെ ഒരു വാക്ക് കൊണ്ട് പോലും....
നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കരുത്..
എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ....

- സഹര്‍ അഹമ്മദ്‌
 

Friday, March 9, 2012

കഥ :: കാത്തിരിപ്പ്...

കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി അയാള്‍ മരണത്തോട് മല്ലിടുകയാണ്...
വൃദ്ധസദനത്തിന്റെ അധികൃതര്‍ മകനെ വിവരം അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്..
ഇന്ന് വരും നാളെ വരും എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും തിരക്കുകള്‍ ഇടയില്‍...
അവനു എത്തിച്ചേരുവാന്‍ ആവുന്നില്ല..തന്റെ മകന്റെ മടിയില്‍ കിടന്നു, അവന്‍റെ കയ്യില്‍
നിന്ന് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കുടിച്ചു മരിക്കുവാന്‍ അയാള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷെ അതിനു മുന്‍പേ അയാള്‍ യാത്രയായി..എന്നിട്ടും ചടങ്ങുകള്‍ക്കായി അധികൃതര്‍
മകനെ കാത്തുനിന്നു..തണുത്തുറക്കുന്ന ആ ശരിരം കണ്ടു കണ്ടുനിന്നവര്‍ അടക്കം പറഞ്ഞു:
" ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഏറ്റുവാങ്ങുവാന്‍ അയാള്‍ എന്ത് പാപമാണ് ചെയ്തത്.."

Tuesday, March 6, 2012

ആരാണ് തെറ്റുക്കാര്‍..

ഓരോ കുട്ടിയേയും boarding ലേക്ക് അയക്കുന്ന..
മാതാപിതാകള്‍ പറയുന്നത്... അവരെ അങ്ങനെ അയകുന്നത് 
സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് എന്നാണ്...
നല്ല വിദ്യാഭാസം ലഭിക്കുവാന്‍.. മക്കള്‍ക്ക്‌ നല്ല ഭാവി ഒരുക്കുവാന്‍...
പക്ഷെ അപ്പോള്‍ മാതാപിതാകള്‍ അറിയുന്നില്ല..
അവര്‍ നിഷേധിക്കുന്നത് സ്നേഹമാണ് എന്ന്...
മക്കള്‍ വളരുമ്പോള്‍...അവരും അതു തന്നെ ചെയ്യുന്നു...
തിരക്കേറിയ ജീവിത സാഹചര്യത്തില്‍ നല്ല പരിചരണവും...
നല്ല ചികിത്സയും ലഭിക്കുവാന്‍.. അവര്‍ മാതാപിതാകളെ ...
വൃദ്ധസദനത്തില്‍.. അയക്കുന്നു....
അപ്പോള്‍ ആരാണ് തെറ്റുക്കാര്‍...
മാതാപിതാകള്‍ ആണോ...?
അതോ...മക്കളോ...?

ഉണ്ണിയും അമ്മയും...

ഉണ്ണി തന്‍ കണ്ണീരു കാണാത്തൊരു അമ്മ തന്‍
കണ്ണീരു കാണാത്തത് തെറ്റാണോ...?
എന്നും ശാപവാക്കുകള്‍ മാത്രം...
മൊഴിയുന്നൊരു അമ്മയെ വെറുക്കാമോ...?
എല്ലാം തെറ്റെന്നു ചൊല്ലി അകറ്റുന്ന..
അമ്മ തന്‍ തെറ്റ്  മറക്കാമോ...?

ആയിരം രാവുകള്‍ ഉറങ്ങാതെ 
പൊഴിച്ചൊരു കണ്ണീരു കാണാതിരിക്കാമോ..?
മുറിവേറ്റ മനസ്സിന്
സ്വാന്തനം ഓതിയ അമ്മ തന്‍
വാക്കുകള്‍ വെറുക്കാമോ..?
ഇടറുന്ന ചുവടില്‍ കൈവിരല്‍ നല്‍കിയ..
അമ്മ തന്‍ സ്നേഹം മറക്കാമോ...?

അമ്മ ഉണ്ണിയെ ഒത്തിരി വെറുത്താലും..
അമ്മയെ വെറുക്കുവാന്‍ ആവുകില്ല...
ഒരു നാളും വെറുക്കുവാന്‍ ആവുകില്ല...

മഴവില്ല്...

എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം...
മഴവില്ല് പോലെ നിറം ഉള്ളതായിരുന്നു..
പക്ഷെ അവയൊക്കെയും മഴവില്ല് പോലെ..
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് മാത്രമായിരുന്നെന്ന്..
ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..

Monday, March 5, 2012

കാര്‍മേഘങ്ങള്‍

എന്നെ തലോടുന്ന കുളിര്‍ കാറ്റുകള്‍ ഒന്നും തന്നെ
എന്‍റെ മനസിനു തണുപ്പെകുന്നില്ല....
എന്‍റെ തല മുകളില്‍ പെയ്യാന്‍ വെമ്പി നില്‍കുന്ന
ഈ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ഒന്ന് പെയതിരുന്നുവെങ്കില്‍
എന്ന് മാത്രമേ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ആഗ്രഹികുന്നുള്ള്....